CMYK i Pantone to dwa dominujące systemy kolorów szeroko stosowane w przemyśle poligraficznym, każdy zaprojektowany z myślą o innych wymaganiach i charakteryzujący się własnymi, odmiennymi zaletami. CMYK to skrót od czterech barw procesowych: cyjanu, magenty, żółci i czerni (kluczowej). Generuje on tysiące odcieni poprzez nakładanie się warstw farb. Ten system kolorów subtractywnych doskonale radzi sobie z reprodukcją złożonych gradientów i realistycznych zdjęć, stąd stał się standardowym wyborem do masowego kolorowego druku.
W porównaniu do niego druk Pantone, czyli druk kolorów specjalnych, wykorzystuje specjalnie przygotowane, wstępnie zmieszane farby o jednolitych, światowych kodach kolorów. Każdy odcień Pantone zachowuje identyczny efekt wizualny na całym świecie i eliminuje przesunięcia kolorów wynikające z niedoskonałej superpozycji warstw farb w druku CMYK.
Oba te systemy różnią się znacznie pod względem kosztów i zastosowań. CMYK wymaga tylko czterech form drukarskich, co utrzymuje niskie koszty jednostkowe przy druku ulotek, plakatów oraz grafik pełnych przejść kolorów. Jednak druk Pantone wymaga osobnej formy drukarskiej dla każdego poszczególnego koloru, co powoduje wyższe koszty przygotowania i produkcji.
W przypadku zestawów opakowań składających się z papierowych torebek i pudełek prezentowych, które wymagają spójnego dopasowania kolorów we wszystkich elementach, druk Pantone jest naszą główną rekomendacją zapewniającą jednolite kolory marki na każdym elemencie produktu.
Podsumowując, CMYK nadaje się do dużych nakładów z bogatymi gradientami kolorów, podczas gdy Pantone jest idealny dla projektów markowych wymagających precyzyjnych, spójnych kolorów oraz specjalnych efektów dekoracyjnych.